خدایا تو این سال چشممون را به دیدار اقا منور کن .

اللهم عجل الولیک الفرج

سلام دوستای گلم شرمنده اگه یکم کم پیدا بودم

میخوام مهمترین روز زندگیمو یاداشت کنم توی وبم

1390/11/21 روزیه که زندگیم با یه نفر دیگه معنی پیدا کرد و

روزیه که نیمه گمشده امو پیدا کردم .

امیدوارم همه ی شما دوستای گلم اونیایی که پیدا نکردن

نیمه گمشده اشونو سر موقعش پیدا کنن و

اونایی که پیدا کردن محکم و قوی زندگیشونو تو بغل بگیرن و خوب ازش مراقبت کنن؛

چون به آسونی به دستش نیوردن که به اسونی از دستش بدن؛ خودشونم خوب میدونن.

ادامه مطلبم مخاطب خاص داره

دوستای گلم این پست ثابت هست و من پست جدیدم پایین این پست هستش

لطفا پایین و  بخونید.

ممنون

گر نگاهی به ما کند زهرا.......

یادم میاد پارسال توی کلاس بودم شنیدم صدای  گریه  میاد از توی سالن

رفتم بیرون یکی از بچه شروع کرده به گریه و میگه من مامانم رامیخوام

یکی از بچه های اون کلاسه  که اسمشم سوگند بود که بد جور  گریه میکرد 

و از ظاهرشم معلوم بود که سرمایه  بدی خورده زنگ زدیم خونه اشون گفتیم

سوگند مریض احواله بیان دنبالش ببرینش ،  دایشون اومدن بردنش.

فردای اون روز همین طور گریه میکرد .....

و فردای اون روز سوگند هر روز صبح گریه میکرد....

برای همه ی ما مربیا جای تعجب بود که چرا بعد از 6ماه از سال تحصیلی

تازه توی مهد غریبی میکنه  و گریه میکنه و میگه من مامانم را میخوام

روز چهارم اروم بود ولی گوشه گیر  ؛ توی صف صبحگاه مربی سوگند،

سوگند را از صف کشید بیرون  و بهش گفت شعر 12 امام را بلند برای بچه بخون

سوگند شروع کرد به خوندن  ولی با بی حوصلگی ...

خیلی چهره اش مظلوم شده بود خیلی .

ظهر که مادرش اومد دنبالش بهشون  گفتیم که خیلی سوگند سرما  میخوره ی

کم بیشتر مواظبش باشین که مادرش استاد دانشگاه بود و در حال حاضر برای فوق

لیسانس داشتن میخوندن که وقتی بهش کفتیم ؛گفت برای درس و کارم مجبورم که سوگند توی مهد بزارم؛  دارم برای فوق لیسانسم میخونم.

تا بالاخره روز پنجم  رسید  ساعت7:20 دقیقه صبح بود از خونه سوگند زنگ زدن ،

نمی دونم کی بود  ولی با داد و فریاد و گریه گفت:

امروز منتظر سوگند نباشین  سوگننننننند مرده .......

همه ی مربیا شوکه شدن انگار یه تبر محکم زدن تو کمر همه ی مربیا 

اصلا همه مات به هم نگاه میکردن ؛مونده بودیم سوگندی که دیروز شعر میخوند

سر صف یعنی الان ......

مربی سوگند با سراسیمه زنگ زد خونه سوگند  و یهویی چشماش پر از اشک شد

و زد زیر گریه و گوشی و قطع کرد .

مربیا همه  مثل دیونه ها شده بودن  منی که فقط سوگند کوچلو را توی صف یا

زنگ تفریح میدیم داشتم دیونه میشدم اخه خیلی تو دل برو بود. خیلی روز بدی بود .

،یاد گریه هایی که 4 روز اخر عمرش میکرد و شاید میخواست این اخریا

بیشتر پیش مامانش باشه  (سوگند عزیزم به خاطر عفونت و انسداد روده مرد )

از یه طرف مربیا مادرش و مقصر میدونستتن از یه طرف میگفتن

کسی دلسوز تر از مادر نیست .

یادمه وقتی رفتیم خونه سوگند عزیز برای سر سلامتی به مادرش؛ مادرش حتی یه

کلامم حرف  نمی تونست بزنه و همین طور بی وقفه گریه میکرد و یکم که

حالش جا میومد از خاطرات سوگند میگفت و باز شروع به گریه کردن میکرد.

نمی دونم اینم یه جور ازمایش بود سوگند ازمایشی از طرف خدا برای مادر ش بود

امیدوارم مادر  سوگند توی امتحان سخت که خدا برای کسی نخواد قبول شده باشه ....

  یه ماجرای دیگه که امروز  خبر فوت یکی دیگه از بچه های مهد و بهمون دادن

جریان بچه ای هست که از پا فلج بود و به خاطر همین مربی خصوصی داشت و

فقط به خاطراینکه در محیطی به غیر از محیط خونه اموزش ببینه اومد بود مهد کودک . 

یادمه روزی اول که اومد توی مهد یکی ازبچه ها نگاش کرد و به  دوستش

نشونش داد وشروع کردن  به پچ بچ و و در گوشی حرف زدن؛همون موقع دیدم

اقا رضا شروع کردن به خندیدن و رو به اون بچه کرد وگفت اسم من

اقا رضاست اسم تو چیه؟ و کم کم مثل یک ادم بزرگسال سر حرف و باز کرد و

کم کم توی دل همه ی بچه ها جای خودش را باز کرد و جوری شد که همه باهاش

دوست بودن و یک روز که نمی یومد همه سراغش را میگرفتن؛  من به شخصه

هیچ کودک معلولی را ندیده بودم که چنین اعتماد به نفسی داشته باشه و روابط

اجتماعی بالایی داشته باشه.  ولی کم کم که خانواده اقا رضا را دیدم ودیدم طرز

برخوردشون با اقا رضا خیلی طبیعیه و اصلا ضعف اقا رضا را به  رو نمیارن و بر عکس

تمام نقاط قوتش را توی دست گرفتن؛ این رفتار و طرز برخورد اقا رضا برام توجیه شد.

اقا رضا 3 ماه مهمان مهد ما بود در عمل جراحی  که به خاطر درمان مریضیش 

انجام شدفوت کرد.

اینم یه جور ازمایش بود برای خانواده اقا رضای عزیز.......

 امیدوارم هیچ وقت توی ازمایشاتمون رفوزه نشیم و بعد از امتحان الهی سرمون را

با افتخار بالا ببریم.

سوگند عزیزم  و رضا جان هیچ وقت لبخند های قشنگتون و چشم های معصومتون را فراموش نمیکنم .

جهت شادی روحشان صلوات......

دختران ترکیه در فشار برداشتن حجاب گریانند .....

     و اما حجاب در کشور اسلامی  ایران......

 

اون طرف ابی ها چه میکنند و

 این طرف اب چه میکنیم .......

 فریب ما مخور آقا دروغ میگوییم

 به جان حضرت زهرا دروغ مي گوييم

 چه ناله اي چه فراقي چه درد هجراني

 نيا نيا گل طاها دروغ مي گوييم

 تمام چشم براهي و انتظار و فراق

 و ندبه هاي فرج را دروغ مي گوييم

 دلي که مامن دنياست جاي مولا نيست

 اسير شهوت دنيا دروغ مي گوييم

 زبان سخن ز تو گويد ولي براي مقام

 به پيش چشم خدا هم دروغ مي گوييم

 کدام ناله غربت کدام درد فراق

 قسم به ام ابيها دروغ مي گوييم

 خلاصه اي گل نرگس کسي به فکر تو نيست

 و ما به وسعت دريا دروغ مي گوييم

ما که یک وجب بیشتر در این دنیا جایمان نیست 

 یا حسین (ع) خودت دستانمان را بگیر 

حتی اگر بمیرم  سرم را از خاک بیرون میاورم و منتظرم که تو دستم را بگیری 

 من ایمان دارم به رئوفیت شما  و حتی   میترسم که تو شفاعت قاتل خود را هم بکنی

  چون رئوفیتت بی انتهاست  .......